Özgüven, çoğu insanın sandığı gibi bir karakter özelliği değildir.
Kimilerinin “şanslı” olduğu, kimilerinin ise “eksik” kaldığı bir şey hiç değildir.
Özgüven bir sonuçtur.
Ve o sonucun arkasında tek bir şey vardır: kendinle olan ilişkin.
Gerçek özgüven, “yapabilirim” demekle başlamaz.
“Deneyebilirim” demekle başlar.
Çünkü insan kendine ancak şunu kanıtladığında güvenmeye başlar:
Korksam da hareket ediyorum.
Özgüveni En Çok Ne Zedeler?
İnsanlar genelde başarısızlıkların özgüveni kırdığını sanır.
Aslında özgüveni asıl yok eden şey ertelemektir.
-
Söylemek isteyip susmak
-
Adım atmak isteyip geri çekilmek
-
“Hazır değilim” diyerek kendini beklemeye almak
Zihin bunu şöyle kaydeder:
“Ben zor anlarda kendimi yarı yolda bırakıyorum.”
Ve kişi, farkında olmadan kendi gözünden düşer.
Sağlıklı Özgüven Ne Değildir?
Şunu ayıralım:
-
❌ Her şeyi bilmek değildir
-
❌ Hiç korkmamak değildir
-
❌ Sürekli güçlü hissetmek değildir
Sağlıklı özgüven şudur:
“Bilmiyorum ama öğrenebilirim.”
“Korkuyorum ama ilerliyorum.”
“Düşersem kalkabileceğimi biliyorum.”
Bu yüzden en özgüvenli insanlar, en az hata yapanlar değil;
hata yapmaktan kaçmayanlardır.
Özgüven Nasıl İnşa Edilir?
Büyük hedeflerle değil.
Küçük ama tutarlı hareketlerle.
-
Bir konuşmayı ertelemediğinde
-
Bir karar aldığında ve arkasında durduğunda
-
Mükemmel olmadan harekete geçtiğinde
Zihin şunu kaydeder:
“Ben kendime güvenilebilecek biriyim.”
İşte özgüven tam olarak burada oluşur.
Son Söz
Özgüven aradığın bir şey değil.
Davranışlarının bir yan etkisi.
Kendine güvenmek istiyorsan, önce kendini yarı yolda bırakmamayı seç.
Gerisi zaten gelir.
